از هر دری وری

 

 

 

گاه واقعا لازمه که آدم مسواک کنه. مسواک توی دهانت باشه و چیزی نگی. صداهای اطراف رو، محیط رو، دوستی رو که داره حرف می‌زنه، با هشیاری، با گوش دنبال کنی. دهانت بسته باشه و دنبال جواب نباشی، چون می‌دونی که نمی‌خواهی/نمی‌توانی حرف بزنی. بگذاری مغزت از خودت جلوتر بیفته.

باید زمان مسواک‌هام رو بیشتر کنم، و تواترش رو.