moment of truth

 

 

 

ناگهان یاد روزهای خاصی افتادم. روزهایی که انصافن روزهای بدی نبودند، و از بودن‌شون ناراحت نیستم. روزهایی که پایه‌ی اتفاق‌های بسیار دوست‌داشتنی هم بودند. اما یادآوری خاطرات‌ و شرایط اون روزها راحت نیست. خیلی‌هاش رو به کسی نگفتم، و بسا که تا مدت‌ها بعد هم به کسی نگم. اما این هیچ از حقیقت بودن‌شون کم نمی‌کنه. حتی اگر بازگو نشن، اثرشون روی زندگی‌م خیلی محسوسه. روی نگاه‌م به خودم، آینده، دیگران، اتفاق‌ها، سختی‌ها... شاید اگر این بخش توی زندگی من نبود اتفاقی نمی‌افتاد، اما اگر برای هیچ‌کس تکرار نمی‌شد، قضیه مسلمن فرق می‌کرد.

پ‌ن. هر روز جهان است و فرازی و نشیبی  / / این نیز نگاهی‌ست به افتادن سیبی

 

 

 

حافظ-ناتویتری 6

 

 

حافظ تنها کسی‌ه که با باد صبا هم حالی‌به‌حالی می‌شه. هیچ‌کدوم‌مون به کمتر از بارون رضایت نمی‌دیم.

پ‌ن. قدسيان گویی که شعر حافظ از بر مي‌کنند

 

 

اندی-ناتویتری 5

 

 

زمونه با عاشقا، کی گفته مهربونه؟