از هر دری وری

 

 

از تو هیچ نمی توانم بگویم. واژه ها تنگند. اما پویایی از ویژگیهای زبان است.

به آن دلخوشم که زیاد پیر نیستم وقتی ببینم نام تو صفت می شود که روحت را توضیح دهد. نامت استعاره ای می شود برای آرامش، برای هرچه زیباست، برای هرآنچه که نگفتنیست؛ برای هر چه که تویی...

این دیگر از ویژگیهای توست.

و کودکان آن زمان خوشبخت ترند که واژه هایشان برای روز مادر به این تنگی نیست. که نقاشیهایشان خالی نیست. نام تو را در دایره ی واژگان خود دارند، بوسه هم که هست.

حیف که آن زمان خیلی جوان نیستم. و "حیف از حقیقتت که شود استعاره ای"